Destinasjonen var den samme som i fjor, Kaeng Krachan, med omtrent dei samme tobeinte.

Kaeng Krachan National Park, located in Phetchaburi Province near Hua Hin, is Thailand’s largest national park (2,915km2) and a UNESCO World Heritage site known for its immense biodiversity. It is a premier destination for wildlife viewing, offering sightings of wild elephants, leopards, and over 200 bird species. Key highlights include the Phanoen Thung scenic viewpoint, Pala-U Waterfall, and the scenic Kaeng Krachan dam. _AI

Køyreruta for året var annleis.

Etter ein liten time på metal hesten stoppa me på AP.N Coffee & Garden, ein koseleg kafè.

Når kaffen var svelga ned, var det opp på salen att og ferden gjekk vidare.

Andre stopp var The Chang Hua Man Royal Initiative Project,

Sidan ein stor del av deltakarane er «gamle» pilotar, var det ganske naturleg å ta dei flygande objekta litt meir i augesyn.

«located near Hua Hin (about 35-45 mins drive), is a 250-rai agricultural hub established by King Rama IX in 2009 to demonstrate sustainable, organic farming in hot regions. It features crop experimentation, dairy farms, and renewable energy, offering a peaceful, educational, and scenic experience for visitors. «_AI

Tam Jai Fhum Coffee Club

Dette skal, etter det som vert sagt, vera eit resort som ikkje slo an. Det er eit enormt område med mange store flotte bygninger.

Desse inneheld blant anna ein restaurant med scene, mange utstillingslokaler, butikker, ein anna restaurant osv. Alt dette stengt. Det einaste som er ope, men bare lørdag og søndag, er cafèen.

Utandørs er det utstilt både fly, bilar, lastebilar, traktorer og mykje anna som er artig å sjå.

Ein veldig foto-venleg stad.

At det er eit nedstengt anlegg er veldig tydeleg, det er mange vrak av både bilar, ATVr, tuktuker og anna rundt omkring.

Eit kjempestort basseng er tomt og ein fiske dam manglar både fisk og reint vatn.

Det er synd at det ikkje var liv laga for eit slikt flott område.

At da var stengt gjorde for såvidt ingenting, da vil berre sei at me får oss ein tur til ein annan dag.

Den turen skriv eg om litt seinare i innlegget.

Vel ankomne resorten (den samme som i fjor) og romma er fordelt er det tid for ein alder så liten drikkepause…og litt mobbing av Kjersti og Kurt, som ikkje kunne vera med oss denna gongen.

Denne resorten ligg ved den kunstige elva frå dammen. Her blir det produsert straum på dagtid. Mellom ca 10AM og 20PM er det masse vatn i elva, utenom dette er det nærmast tørrlagt

Sjølvsagt måtte me ha oss ein rafting på elva i år ôg. Litt meir action i år, sidan me visste kva me gjekk til.

Me har jo ikkje meir morro enn me lagar sjølve, så mange av oss var ganske så våte då me ankom endestasjonen.

Det er no ein gong sånn at da er forskjell på damer og menn, men at da alltid er damene som stikker av med da kortase strået er ikkje heilt som da skal vera….

Raud båt sin kaptein vart bestukket, og sidan me i blå båt er vel oppdratt, jobba me sjølve

Kapteinen var den einaste med egna verktøy for jobben… 😀

Mat i lange banar, alt som normalt i Thailand….

Etter at me var på tur i forrige månad, og Tam Jai Fhum Coffee Club var stengd. Vart me nøtt til å ta ny tur til Kaeng Krachan og denne staden, som berre er ope lørdagar og søndagar.

Me tok oss ein tur til Kwang Chow floatingmarked i samme slengen. Det ligg berre ein kort tur frå Tam Jai Fhum.

Dette er det første og einaste floatingmarkedet som held til i eit fossefall, står det å lesa om detta.

Dette er det koseligaste floatingmarkedet vi har besøkt!!

Vi fann oss ein ovenattingsstad på vegen. Kva det heiter fann eg ikkje ut, men det er her me har stoppa for lunsj mange ganger før når me har vore på tur i området.

Staden ligg ved Kaeng Krachan innsjøen, og med utsikt til ein flott solnedgang. I kveld var da sjølvsagt skya, men me fekk no eit flott syn likevel.